Dörtyol'da doğa, çoğu zaman küçümsenen bir kaynak. 9 kadar tanımlı doğal alan, çeşit zenginliği geniş — park, koru, sahil şeridi, koy, orman patikası, milli park sınırı, su kıyısı kanalı; ilçenin coğrafi özelliklerine göre dağılım değişiyor. Sahile yakın Dörtyol'da kıyı baskın, içeride ya da yamaçta olan Dörtyol'da orman-yamaç baskın, ova düzeyindeki ilçelerde park-mekanik düzenlenmiş yeşil alan baskın.

İddialı kısım: erişilebilir doğa ile yürüyüş mesafesindeki doğa farklı şeyler. Dörtyol'da ikincisi belki sınırlı, ama birincisi — kısa otobüs ya da bisiklet mesafesi — geniş ölçüde mevcut. Doğanın "var olmaması" ile "kapına gelmemesi" karıştırılmamalı; aradaki fark yedi-on dakikalık bir yol.

İkinci iddialı kısım: Dörtyol'da doğa kalitesi büyük şehir ortalamasının üzerinde. Yeşil alan oranı, hava temizliği, gürültü kirliliği seviyesi, su kaynaklarının saflığı — bu kriterlerin hepsinde Dörtyol ortalama bir kent-içi ilçeye göre genellikle daha avantajlı. Bunun sebebi: nüfus yoğunluğu, sanayi baskısı, ulaşım baskısı düşük olduğu zaman çevre korunabiliyor.

Üçüncüsü: Dörtyol'da doğa kullanımı büyük ölçüde ücretsiz. Park, kıyı, koru — çoğu açık, giriş ücreti yok, abonelik yok. Bu, gym ya da spor merkezi gibi yapılandırılmış aktivitelerden temel farkı. Bütçe-sıfır bir cumartesi planı yapmak istiyorsan, doğa tek meşru cevaptır.

Asıl iddia: Dörtyol doğa kullanımı için altyapı hazır — bank, çöp kovası, otopark, basit yol. Mesele alan eksikliği değil, gitmek için kalkıp kapıdan çıkma kararı. Karar verildiğinde altyapı seni karşılıyor. Dörtyol'da doğal alana gidip pişman olan biri, çoğu zaman planlanmamış değil, gerçekleştirilmemiş bir planın sahibidir.